Kees Slegt
SCHILDERIJEN 2010 - 2018

23 STEPS (and a few more) *

In 2010 begint Kees Slegt aan een reeks werken met als titel 23STEPS (and a few more). De eerste schilderijen uit de reeks lijken te reflecteren op de werken van 10 jaar daarvoor. Opnieuw verschijnen er sterrenhemels en beelden die verwijzen naar de microkosmos. Maar al snel doet zich een verandering voor. Binnen de formele ordening is er een significante doorbraak door de uiteenlopende elementen gescheiden te presenteren. Gezamenlijk vormen deze beeldelementen het schilderij en zijn in die zin onverbrekelijk met elkaar verbonden, maar ze zijn ieder voor zich zo nadrukkelijk aanwezig dat men eerder van componenten of partners kan spreken.

In een wereld waar de consument door de introductie van nieuwe media en technologie constant met meerdere beelden wordt geconfronteerd ontstaan parallelle werkelijkheden waardoor ons denken over tijd en hoe wij ons daartoe verhouden onder druk komen te staan. De vraag is of een kunstwerk, in het bijzonder de schilderkunst daar een uitspraak over kan doen. Een medium wat bij uitstek de traagheid omarmt.

De meeste beelden bestaan al in een of andere vorm. Naast foto's, filmstills en tv-beelden zijn o.a. Japanse houtdrukken uit de 19e eeuw, middeleeuwse incunabelen en oude lesboeken over flora en fauna een bron waaruit hij put. Verder bedient hij zich van de digitale mogelijkheden die ruimschoots voorhanden zijn.

Zo verschijnen er in zijn schilderijen momenten film, kunstwerk, reproductie, voorval en situatie allen met hun eigen bijzondere interesse, vorm en concept. Allemaal zaken die een andere oorspronkelijke betekenis en functie hebben waarvan hij de authentieke kenmerken behoudt zodat ze uit het schilderij lijken te breken en in ieder geval iets verstoren in de aandacht van de kijker, die verwacht dat in het schilderij alles op hém berekend is.

De aard van de emotie in het werk is verhuld. De fascinatie ervan wordt bewerkstelligd door het contrast tussen de duidelijk aanwezige voorstelling en de ontoegankelijkheid tot de gebeurtenissen in de voorstelling. De regie over de delen is bijzonder straf, ze zijn niet benaderbaar in hun oorspronkelijke functie. Een fragment illustratie kan niet als zodanig gelezen worden, een fragment met een formeel abstracte voorstelling kan nooit doorgaan voor het concept van het schilderij en al evenmin beoordeeld worden op zijn constructivistische waarde. De delen vormen desalniettemin een eigen compleetheid en zijn als geheimzinnige partners in de dialoog van het totale werk.

Deze serie werken, ooit begonnen als een evaluatie en reflectie op de werken van de jaren daarvoor is te beschouwen als een persoonlijk atlas waarin de traditionele tijd- en ruimtebeleving is verdwenen. Alles lijkt te zijn opgegaan in een veelheid van beelden in een snelheid waarbij het verleden in het heden is opgelost, clusters van gemonteerde partners waarbij "ver weg" en "dichtbij" naast elkaar bestaan.

* Het getal 23 verwijst naar de 23 belangrijke wiskundige problemen die rond 1900 werden gedefinieerd door de Duitse wiskundige David Hilbert (1862-1943). Tevens is 23 een priemgetal welke tot de meest elementaire verzameling objecten In de wiskunde behoort. Priemgetallen weigeren zich te laten delen door ander getallen behalve zichzelf en één. Na eeuwen studeren begrijpen we nog altijd de structuur van de verzameling der priemgetallen niet goed. Misschien heeft de getallentheorie, net als de kwantummechanica een eigen onzekerheidsprincipe dat het op bepaalde gebieden noodzakelijk maakt om van exactheid om te schakelen naar waarschijnlijkheid.